วันจันทร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2555

ไม่รุจะอธิบายยังไง

เรื่องราวมันก้อแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น  แต่สำหรับชั้นมันเปงเรื่องใหญ่พอสมควร  ฉันอาจบ้าหรืองี่เง่า แต่มันก้อคือตัวตนของฉัน 

สิ่งที่เทอทำลงไป  ไม่ว่าเทอจะรุว่าผลที่ออกมาจะเปงอย่างไร แต่เทอทำมันแล้ว 

ฉันรอเทอโทรมา เวลาเดิม  ฉันร้อนรน  ฉันรอคอย  คิดไปต่างต่างนานา  สารพัดที่จะคิดได้ 


เทอคงหลับไปแล้ว  เพราะเทอคงกินยา จากการเจ็บป่วยของเทอ 

ทุกคืน เทอจะเปงแบบนั้น 

แต่คืนนี้  เทอหายไป   และเทอก้อโทรมา  

พร้อมกับบรรยากาศที่ร่าเริง  เทอไม่ได้อยู่บ้านอย่างที่เราคิดไว้

เทอออกไปมีความสุขกะเพื่อนๆ ในเวลาที่เราคิดว่าเทอคงนอนหลับเพราะอาการเหน็ดเหนื่อยจากงานและอาการป่วย 


ทั้งๆที่ฉันปฏิเสธการสังสรรทุกอย่างเพื่อไม่ให้เทอกังวล  แต่เทอมาทำแบบนี้

ต่อไปนี้  ฉันก้อขอเลืกที่จะทำตัวเหมือนเดิม  ไม่จำกัดตัวเองเพื่อเทออิก


ขอให้สนุกนะคะ  กับค่ำที่แสนมีความสุขคืนนนี้