วันจันทร์ที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2555

ไม่รุจะอธิบายยังไง

เรื่องราวมันก้อแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น  แต่สำหรับชั้นมันเปงเรื่องใหญ่พอสมควร  ฉันอาจบ้าหรืองี่เง่า แต่มันก้อคือตัวตนของฉัน 

สิ่งที่เทอทำลงไป  ไม่ว่าเทอจะรุว่าผลที่ออกมาจะเปงอย่างไร แต่เทอทำมันแล้ว 

ฉันรอเทอโทรมา เวลาเดิม  ฉันร้อนรน  ฉันรอคอย  คิดไปต่างต่างนานา  สารพัดที่จะคิดได้ 


เทอคงหลับไปแล้ว  เพราะเทอคงกินยา จากการเจ็บป่วยของเทอ 

ทุกคืน เทอจะเปงแบบนั้น 

แต่คืนนี้  เทอหายไป   และเทอก้อโทรมา  

พร้อมกับบรรยากาศที่ร่าเริง  เทอไม่ได้อยู่บ้านอย่างที่เราคิดไว้

เทอออกไปมีความสุขกะเพื่อนๆ ในเวลาที่เราคิดว่าเทอคงนอนหลับเพราะอาการเหน็ดเหนื่อยจากงานและอาการป่วย 


ทั้งๆที่ฉันปฏิเสธการสังสรรทุกอย่างเพื่อไม่ให้เทอกังวล  แต่เทอมาทำแบบนี้

ต่อไปนี้  ฉันก้อขอเลืกที่จะทำตัวเหมือนเดิม  ไม่จำกัดตัวเองเพื่อเทออิก


ขอให้สนุกนะคะ  กับค่ำที่แสนมีความสุขคืนนนี้

วันอังคารที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2555

จะเรียกที่รัก ที่รัก ที่รัก เรียกทั้งวัน.....

 เตงหวานกับเค้าทุกวัน  ทุกวัน  ทุกวัน  

 เตงบอกคิดถึงฉันทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน

 เตงบอกว่ารักกัน ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน

 รู้ไหมว่ามันทำให้ฉันหลงรักเธอไปทุกที  ทุกที

 "ที่รัก"  คำนี้  คงเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นคำเรียกที่เค้าจะเรียกเตงได้

 รัก รัก รัก จะบอกเตงด้วยคำนี้ทุกวัน  ทุกวัน

 ขอให้เราเป็นแบบนี้ไปตลอดนะ คนดีของเค้า <3
 




 

มันไม่ใช่แค่ความบังเอิญ It wasn't coincidence.....

    ฉันอาจจะไม่มีพรสวรรค์เรื่องการเขียนหรือถ่ายทอดความรู้สึกอะไรโดยผ่านการเขียนนี้สักเท่าไร  แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มทำสิ่งนี้นั้นเกิดจากความรู้สึก เพียงความรู้สึกเล็กๆ ให้กับคนพิเศษ คนหนึ่งที่เขาสามารถทำให้ฉันคนนี้รู้สึกว่า "คนนี้แหละ....ใช่"
             
      ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นมันคือความบังเอิญหรือไม่  แต่สำหรับฉันแล้ว  ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือสิ่งที่เกิดขึ้น   มันกำลังเกิดขึ้นจริง......

    ไม่น่าเชื่อเลยนะ  ว่าคนๆหนึ่ง สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้มากมายเท่านี้   เปลี่ยนสถานการณ์แย่ๆให้กลายเป็นดีได้  เปลี่ยนโลกสีเทาให้กลับมีสีสันได้อีกครั้ง

        "ความรัก"  มักจะสร้างเรื่องราวที่แปลกใหม่มาให้เราเสมอ   มันทำให้เรา สุขและทุกข์ ได้ในเวลาไล่เลี่ย  แต่แปลกที่คนเรามักไขว่คว้า  เรียกหาความรักอยู่ตลอดเวลา มันคือความอัศจรรย์ที่พระเจ้าประทานมาให้มนุษย์อย่างเราทุกคนได้รับรู้รสชาติชีวิตที่วิเศษจริงๆ

       มันคือความสับสน  รุมร้อน โศกเศร้า และ สูญเสีย ที่สักวันจะต้องเกิดและวนเวียนแบบนี้อยู่เรื่อยไป.....

        สำหรับฉัน คนธรรมดาคนนี้ >> ความรักที่เธอมอบให้ นั้น  มันไม่ใช่เพียงการตัดสินใจชั่ววูบ  แต่มันคือ จุดเริ่มต้นที่ดีครั้งใหม่ที่กำลังจะเริ่มขึ้น<< 

         ..........จะดีหรือร้าย  จะเกิดอุปสรรคอะไร  สำหรับการเริ่มต้นครั้งนี้   ฉันขอเสี่ยงไปกับเธอ........

         

                                                                                                                                  ใครคนนึง